Duurt het laden te lang? Klik hier

‘Dag Carlijn. Ik ben zo brutaal om je te mailen.

Vorig jaar stond jij in de krant. Je vertelde over het tekort aan toiletten en het leed wat daar onder schuil gaat. Vanaf de eerste zin die je sprak biggelde bij mij de tranen over mijn wangen.

Hoe kon jij zo goed benoemen hoe allesomvattend de angst is bij pleepaniek. Of beter gezegd; het tekort daar aan?

Jij snapte mij! Pas verder in het artikel begreep ik waarom. Onder jouw make-up, je blonde haren en vrolijke lach zat een heel kwetsbare vrouw. Stomadrager. Net als ik afhankelijk van toiletten.

Met het grote verschil dat jij strijdt, mondig bent, taboes doorbreekt en geen schaamte kent.

Maar ik….

Door de klappen des levens is mijn mond gesnoerd en ben ik stil gevallen.

Ik ging de deur niet meer uit wegens angst voor mijn incontinentie en stank. Jaar na jaar vond ik nooit op tijd een toilet. Werd mij de toegang geweigerd. Rende met natte, bevuilde kleren door het dorp. Vluchtte gehaast naar huis. De afkeurende blikken kon ik niet meer verdragen. Ik was het liefste thuis. Met mijn katten. Dicht bij de wc. Dagen werden weken. Maanden werden jaren.

Door jouw artikel in de krant ging ik nadenken. En jou volgen. Wekelijks dook je op in het nieuws. Er volgde een motie binnen gemeente Westland. Een landelijke oproep aan winkeliers. Ondernemers meldden hun toilet aan bij de Hoge Nood App en stelden hun toilet beschikbaar.

Met hulp van mijn buurman kreeg ik de Hoge Nood App op mijn telefoon. Uren heb ik er vol ongeloof naar gestaard.

‘Zou het dan toch echt? Zou ik weer kunnen leven…De deur uit kunnen…Net als jij?’

Sinds kort kom ik weer buiten. Ik hoor de vogels. Voel de wind door mijn haren en doe mijn eigen boodschapjes weer. Altijd met een vaste Hoge-Nood-Route op mijn telefoon. Van winkel naar winkel waarvan ik weet dat ik daar welkom ben.

Ik heb mijn leven weer terug.

Dankzij de winkeliers die mijn hoge nood nu éindelijk wel begrijpen.’

——————————————————————————————————

Ik wil dit verhaal graag met jullie delen zodat zichtbaar is waarom ik (en alle vrijwilligers van de toilet alliantie van de Maag Lever Darm Stichting) mij inzet voor meer openbare en toegankelijke toiletten! Met elkaar kunnen we een verschil maken voor mensen zoals deze mevrouw! X Carlijn

Deze post heeft een reactie

  1. Ja ze snappen het niet meestal hoor je we hebben een verstopping gehad dus u kunt geen gebruik maken van het toilet
    Ze vinden het allemaal een gedos

Geef een reactie

Sluit Menu

Pin It on Pinterest