Duurt het laden te lang? Klik hier

Wie kent jou niet? Rekenen. Topografie. Lezen en taal. Duizenden Naaldwijkse schoolkinderen zijn de afgelopen vijfentwintig jaar door jou gemotiveerd.

Nooit zal ik jouw eerste werkdag bij Basisschool De Pijler vergeten. Een meisje van 8 jaar oud was ik. Twee blonde kwikkies. Een drukte makertje. Kon geen twee minuten stil zitten in de klas. Mijn twee oudere zussen zaten enkele klassen boven mij. Hoe hard ik ook probeerde net zo rustig, intelligent en streberig als hun te zijn…het lukte mij niet zo goed. De dynamiek op school en de leuke momenten buiten de lessen om slokte mijn aandacht op. Ik wilde niets missen.

En daar was jij. Een nieuwe leraar. In mijn ogen al een meneer. Maar zelfs mijn kinderogen zagen wat er gebeurde op het schoolplein. Moeders die wachtten op hun kinderen verdraaiden hun nek. Er werd onderling druk gefluisterd over die jonge meester met zijn donkere krullen. De weken er na verzamelden zich steeds meer moeders op het schoolplein. De school kreeg meer hulpmoeders dan ooit tevoren. Plotseling verschenen er moeders met een extra laagje mascara. Gestifte lippen. En behulpzaam, zo ontzettend behulpzaam voor de school van hun kind. Jaja…

Jij had het allemaal niet zo in de gaten. De leerlingen slokten jouw aandacht op. Vol passie bracht jij jouw enthousiasme op hen over. Sportdagen. Kampen. Optredens. De eindmusical. Bij alles was jij betrokken. Met een tomeloze energie. Zonder meester Hans geen Pijler festivals. Zonder meester Hans geen fanatieke sportwedstrijden tussen de leerlingen.

Tranen met tuiten heb ik gehuild bij mijn afscheid in groep 8. De middelbare school riep.

En jij? Ieder jaar zag ik jou weer. Met een biertje in de hand. Bij ons dorpsfeest. Waar jij, met een lach van oor tot oor, altijd stond te stralen tussen jouw oud leerlingen.

Ook dit jaar was jij er weer. Je bruine krullen zijn nu grijs. Maar je hebt nog steeds dezelfde enthousiaste jongensblik. Een dikke knuffel volgde. Samen dronken we een biertje. Herinneringen werden opgehaald. Je prees mijn columns, met een lichte dubbele tongval. En ik, ook na een aantal biertjes, beloofde over jou te schrijven.

Hier is hij dan. Jouw column. Een ode aan jou. Want van Meester Hans is er maar één.

X Carlijn

Delen is lief om zoveel mogelijk oud leerlingen van meester Hans te bereiken.

Deze post heeft een reactie

Geef een reactie

Sluit Menu

Pin It on Pinterest